Ferdinand & Truus in Afrika
Blijf op de hoogte
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Laatste reacties
Foto's
Kaapstad vanaf 2014

Aftellen

 

We zijn aan het aftellen. Nog 10 dagen en dan vliegen we weer naar Nederland. En vandaag, vrijdag, over 2 weken hopen we weer op onze eigen stoelen in ons eigen huis te zitten, in ons eigen bed te slapen, omringd door onze eigen spulletjes. In mijn studeerkamer, waar ik deze blog schrijf, staat zo ongeveer alles al bij elkaar gepakt wat we weer mee terug nemen naar Nederland. We vonden daarvoor een mooie oplossing. Terug verschepen met dezelfde maatschappij als waarmee het hier ook naar toe kwam, kan niet. Die verscheept alleen van Nederland naar Kaapstad en niet andersom. Maar een achternichtje van mij, kleindochter van oom Klaas en en tante Emmie Bijzet hier, Wilma, verhuist met haar man naar Nederland. Hun container komt niet helemaal vol met hun eigen spullen en dat van ons kan dus er bij in. Waarbij we de kosten delen. Dat zal dan ergens in januari in Nederland aankomen. En het is zo weinig dat we dat dan wel met een boedelbak vanuit Emmen bij Wilma en Marinus kunnen ophalen.

Vorige week gaf ik mijn laatste catechisaties hier. Het geeft een vreemd gevoel dat dit echt de allerlaatste keer was dat ik ‘mijn eigen’ catechisanten voor me had. Voor de catechisanten moeten deze laatste jaren ook omgevlogen zijn, want op een kaart ter afscheid hebben ze het tot twee keer toe over “deze 2 jaren”.  Terwijl het 4 seizoenen zijn dat ik aan hen catechisatie gaf. Ze gaven me ook een soort prikbord mee met allerlei briefjes waarin op de afgelopen jaren teruggekeken word. Ik doe een greep:

Ons sal onthou dat u altyd bly is as ons iets nie weet nie, want dan is daar gelukkig nog iets om vir ons te leer”.

“Ons waardeer u oneindige geduld met ons onbegrip, dat u altyd bereid was om ons moeilike vrae en soms kontroversiële idees aan te hoor. En ons dan rustig weer help om op die regte pad te dink”.

“Ons sal onthou dat u veelkleurige hemde altyd ‘n lang en moeilike dag kon opvrolik”.

“Ons sal onthou dat die gesprekke nie altyd maklik was nie, dat emosies gou hoog kan loop en dat u ons juis daarin ‘n inspirerende voorbeeld was van waar om ‘n redenering (discussie FJB) te beëindig en openlik om verskoning vir ons foute te vra”.

We moesten altijd echt om 21.00 uur stoppen omdat één van de catechisanten uiterlijk om 21.30 uur binnen moest zijn in het kosthuis waar ze verblijft. Iedereen wist dat, maar, schreef iemand, “...ons sou  graag nog ‘n uur of twee kan gesels (verder kletsen FJB) en leer van mekaar”. Vooral dit briefje raakte me. Deze groep catechisanten deed dus niet aan aftellen. Wat hen betreft had ik nog wel een poos door mogen gaan.  Jongens, wat zal ik jullie missen!

Reacties

Sietse Sjoerd op 14-11-2016 04:05

Wat je al niet, op zoek naar je achternaam,  op het internet tegenkomt. Erg mooie site, neef.

Sietse Sjoerd Bijzet Szn

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl